CIVIL CODE OF THE PHILIPPINES
Artikulo 42.
Ang Personalidad Sibil ay nawawakasan
ng kamatayan.
Ang epekto ng kamatayan sa panahon
ng karapatan at tungkulin ng namayapa na ay natutukoy ng batas, ng kasunduan, at
ng kagustuhan.
Artikulo 30.
Kapag ang isang hiwalay na Aksyong Sibil ay nagdala sa hangaring
Pananagutang Sibil na nagbubuhat sa isang pagkakasalang kriminal, at walang
kriminal na paglilitis ay pinasimulan sa panahon ng pagkabinbin ng kasong
sibil, ang pananaig ng ebidensiya ay dapat
ding maging sapat na upang mapatunayan ang gawaing inirereklamo.
Artikulo 18.
Sa mga bagay na kung saan ay nasasaklaw ng Kodigo ng Pangangalakal at
mga espesyal na batas, ang kanilang kakulangan ay nararapat na matugunan sa
pamamagitan ng mga probisyon ng Kodigong ito.
Artikulo 14.
Ang Penal na batas at ang mga
pampublikong seguridad at kaligtasan ay dapat na maging tungkulin ng lahat ng
mga taong nakatira o pansamantalang naninirahan sa teritoryo ng Pilipinas,
saklaw ng mga prinsipyo ng pampublikong pandaigdigang batas at sa takdang
kasunduan.
Artikulo 13.
Kapag ang batas ay tumukoy sa
taon, buwan, araw o gabi, ito ay dapat na maunawaan na ang isang taon ay
katumbas ng tatlong daan at animnapu at limang araw; ang buwan, ay binubuo ng
tatlumpu araw; ang araw, ay may dalawampu at apat na oras; at ang gabi ay mula
pagsikat hanggang sa paglubog ng araw.
Kung ang buwan ay tukoy sa
kanilang mga pangalan, ito ay dapat kalkulahin ayon sa bilang ng araw na
bumubuo dito.
Sa pagkwenta ng panahon, ang
unang araw ay hindi dapat ibilang, at ang huling araw ay syang isasama
Artikulo 12.
Ang isang kaugalian ay
kinakailangang mapatunayang totoo, alinsunod sa alituntunin ng katibayan.
Artikulo 11.
Ang mga kaugalian na taliwas
sa batas, pambublikong kaayusan o pampublikong patakaran ay hindi pinahihintulutan.
Artikulo 10.
Sa oras ng pag-aalinlangan sa pagpapakahulugan
o pagpapatupad ng batas, itinuring na ang mga kinatawan sa paggawa ng batas ay naghahangad
sa karapatan at katarungan na manaig.
Artikulo 9.
Walang hukom o hukuman ang maaring
tumanggi upang magbigay ng paghatol sa kadahilanan ng katahimikan, kalabuan o
kakulangan ng mga batas.
Artikulo 8.
Ang panghukuman desisyon na tumutukoy o nagpapaliwanag sa mga batas o sa
Konstitusyon ay dapat magkaroon ng bahagi sa legal na sistema ng Pilipinas.
Artikulo 7.
Ang mga Batas ay napawawalang-bisa
lamang ng mga kasunod nito, at ang paglabag o hindi pagtalima ay hindi dapat maging
dahilan ng hindi pag-gamit, o pag-ugali o pagtupad dito.
Kapag ipinahayag ng hukuman na
ang isang batas ay di naaayon sa Konstitusyon, ang nauna ay dapat mapawawalang-bisa
at ang huli ang syang susundin.
Ang pampangasiwaan o
tagapagpaganap na batas, kautusan at tuntunin ay mabibigyan lamang ng bisa kung
ang mga ito ay hindi labag sa batas o Saligang-Batas.
Artikulo 6.
Ang Karapatan ay maaaring talikdan, maliban kung ang pagpapaubaya ay
salungat sa batas, pambublikong kaayusan, pampublikong patakaran, moralidad, o
mabuting kaugaliaan, o makasasama sa siyang may karapatang kilalanin ng batas.
Artikulo 5.
Ang mga Batas na ipinatupad na labag sa mga probisyon ng pinag-uutos o pinagbabawal
na batas ay mapapawalang bisa, maliban kung ang batas mismo ang nagpapahintulot
sa bisa nito.
Artikulo 4.
Ang mga Batas ay hindi dapat
magkaroon ng bisa sa nakaraan, maliban kung ito ay salungat sa nakasaad.
Artikulo 2.
Ang mga Batas ay magkakaroon ng bisa pagkaraan ng labinlimang araw
alinsunod matapos ang pagkalathala nito sa Opisyal na Pahayagan, maliban kung
ito ay nakasaad na. Ang Kodigong ito ay magkakabisa pagkaraan ng isang taon
matapos na ito ay mailathala.
Mag-subscribe sa:
Mga Komento (Atom)